Once upon a time: the Pantanal

Zelfs na de watervallen in Foz en zoetwatersnorkelen in Bonito is de Pantanal qua natuurschoon ronduit schitterend en onovertroffen. Dit is het grootste wetland ter wereld (6 keer België) en op een enkele fazenda ter grootte van een Vlaams dorp na, woont hier geen mens. Er toeven meer soorten beestjes dan in de Amazone en ze zijn nog gemakkelijk te spotten ook. Toekans, capibara’s,  kolibri’s, miereneters, gordeldieren, alligators, overvliegende paartjes papegaaien en in de gaatjes in het grasveld voor onze bungalow huizen volgens de uitbater tarantula’s.  Sindsdien zijn we wijselijk op de paadjes gebleven.  Elk restaurant serveert hier alligators en piranha’s op grootmoeders wijze. ’s Avonds is het stikdonker en hangt de hele Melkweg te schitteren in het zenith. En het is hier zalig stil, alleen de vogels maken geluid en onze minderjarigen. Veel leuker dan met de wagen is het om te paard door de wildernis te trekken,  Leon vertrouwde het zaakje aanvankelijk voor geen millimeter (traantje) maar na 10 minuutjes hobbelde hij als een echte minigaucho offroad de pampa in met een passend Ennio Morricone-muziekje op de achtergrond. België is heel ver weg.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Dit bericht werd geplaatst in Brazilië, Family travel. Bookmark de permalink .

Een reactie op Once upon a time: the Pantanal

  1. Kristien De Bruyne zegt:

    Waaauw. Leuk om jullie blog te volgen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s